Rodzinny Ogród Działkowy im. Staszica w Katowicach

Szukaj

Idź do treści

Skrzyp polny

Skrzyp polny
Nie wszyscy wiedzą, że skrzyp polny jest szeroko wykorzystywany w medycynie naturalnej oraz jako naturalny środek ochrony roślin. Spośród kilku gatunków skrzypu występujących w Polsce właściwości lecznicze posiada jedynie skrzyp polny.
Skrzyp występuje pospolicie jako uciążliwy chwast na polach uprawnych, a także na podmokłych terenach, przy rowach, na nieużytkach, kwaśnych glebach.

Skrzyp polny jest rośliną wieloletnią, dorasta do 40 cm wysokości. Pędy płonne mają kształt gęsto rozgałęzionej choinki. Cała roślina jest twarda, szorstka, a przy zgniataniu charakterystycznie skrzypi, z powodu dużej zawartości krzemionki.
Ziele skrzypu polnego (Herba Eąuiseti) zawiera wiele soli mineralnych, wśród których ważną rolę odgrywa rozpuszczalna w wodzie krzemionka, kwasy organiczne (m. in. witamina C), flawonoidy, karotenoidy, saponiny, fitosterol oraz antywitamina B1

WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE

Skrzyp zalecany jest w lekkich schorzeniach dróg moczowych, w skazie moczanowej, kamicy nerkowej. Zawarte w skrzypie związki czynne zwiększają ilość wydalanego moczu, a wraz z nim szkodliwych produktów przemiany materii (chlorki). Skrzyp pobudza przemianę materii u człowieka. Związki krzemu utrudniają odkładanie się tłuszczu w tkance łącznej oraz wywierają korzystny wpływ na gospodarkę hormonalną zwłaszcza u starszych osób.
Ziele skrzypu ma właściwości przeciwkrwotoczne polegające na zwiększaniu krzepliwości krwi, a także właściwości krwiotwórcze (przyrost liczby czerwonych krwinek i podwyższenie poziomu hemoglobiny), wzmacnia włosowate naczynia krwionośne (kapilary). Poprawia elastyczność skóry, uzupełnia niedobory minerałów we włosach (zapobiega ich wypadaniu) i paznokciach (wzmacnia je).
W medycynie ludowej skrzyp stosowano w chorobach płuc, nerek i pęcherza, krwotokach wewnętrznych, do płukania ust i gardła w stanach zapalnych.

Skrzyp wchodzi w skład wielu gotowych mieszanek dostępnych w aptekach.

Można także samodzielnie sporządzać preparaty ze skrzypu.

Odwar.
2 łyżki wysuszonego ziela zalać 2 szklankami wody i gotować 10 minut, przecedzić. Pić w 2-3 porcjach w ciągu dnia między posiłkami. Działa moczopędnie i poprawia przemianę materii.

Sok ze skrzypu.
Rozdrobnić i wycisnąć świeże ziele skrzypu w sokowirówce. Pić po 1 łyżeczce 2 razy dziennie jako lek wzmacniający, opóźniający procesy starzenia.

Odwar do kąpieli.
100 g suszonego ziela skrzypu zalać 3 litrami wody i gotować przez 20-30 minut. Przecedzić i wlać do wanny. Kąpiele takie polecane są w bólach korzonkowych i reumatycznych.
Przy długim zażywaniu skrzypu mogą wystąpić niedobory witaminy B1 (z powodu zawartej w nim antywitaminy B1). Dlatego podczas stosowania skrzypu należy przyjmować dodatkowo witaminę B1.

Surowcem zielarskim są zielone pędy skrzypu bez dolnej, brunatnej części (10- -15 cm nad ziemią). Należy ścinać rośliny o żywej, zielonej barwie. Zbiór prowadzi się przez cały okres wegetacji, jednak ziele najwięcej krzemionki zawiera w okresie od polowy lipca do końca sierpnia.


Przy zbiorze skrzypu polnego należy uważać, aby nie pomylić go ze skrzypem błotnym (wytwarza pędy płonne z umieszczonymi na szczycie pędami zarodnionośnymi), który jest trujący. Skrzyp olbrzymi jest bardziej okazały i ma białawe międzywęźla, skrzyp leśny ma delikatne i zwisające rozgałęzienia.













opracowano na podstawie artykułu
Dr Hanna Legutowska - SGGW
Renata Kołakowska - lekarz, internista

Strona główna | Walne Zebrania | Regulacje Prawne w PZD | Władze ogrodu | Informacje Zarządu | Nasza świetlica | Mapka ogrodu | Galeria | Prace na rzecz ogrodu | Dzień Seniora | Prawo w ogrodzie | Ciekawostki, porady | Kontakt | Ciekawe linki | Księga gości | Archiwum | Mapa witryny


Powrót do treści | Wróć do menu głównego